درسهای استاد جلسه دوم

فطرت

یادمه استاد می گفت( بیشتر ما دنبال چیزی که فطرتمون نیاز داشت نرفتیم . و از آنجا که روح ما خلا رو نمی پزیره هر غذایی رو که بهش بدیم می خوره !)

شاید اون روزا درکش برام مشکل بود ولی کم کم فهمیدم منظور استاد چی بود .

(اگه غذایی که به روح دادیم کلام و معارف درست نباشه ، معارف اشتباه رو می پذیره ...

نفس کَلب مُعَلب است و هر غذایی که به او دادیم می خوره و اگه غذا مناسب نباشه عادت می کنه و باید با تلاش زیاد این عادت رو از بین برد )

پیش خودم کلب معلب رو یه سگ تصور کردم که فقط به دنبال غذاست و براش مهم نیست چی بخوره آیا نفس ما واقعا این طوریه ؟

درسته ...بیخود نیست که اگه یه نفر به یه چیزی معتاد بشه براش خیلی سخته که اونو ترک کنه ...

استاد از زبان علامه هم می گفت ( حکمت عبادت آن است که عابد معبود رو در ضمیر باطن خودش مشاهده کنه .

طی این راه محال نیست اما شرائط و آداب و احکامی داره ..

تلاوت قرآن عبادته . برای اینکه در تلاوت به مشاهده معبود راه پیدا کنیم باید قبلش مواظب غذاهای روحمون باشیم . مثلاً تا می تونیم بر چشم و گوش خود کنترل داشته باشیم . هر چیزی رو نبینیم و هر چیزی رو نشنویم )

یادمه یه بزرگی می گفت با چشمی که گناه رو ببینی نمی تونی نور رو ببینی و آیات خدا رو درک کنی یا با گوشی که گناه رو بشنوی چطور توقع داری ندای اللهی رو هم بشنوی ؟

(راه کنترل چشم و گوش:

خواست دل ما خواست نفس ماست . خالق ما باید بگه چی رو ببینیم و چی رو گوش کنیم و با مراجعه به قرآن همه اینها پیدا میشه ...)

دوباره به یاد یه سخن بزرگ دیگه ای افتادم اینکه خدای قشنگ ما به ما همه نعمت هاشو داده و مارو آنقدر بزرگ دونسته که به گناه چشم و گوش یه اشاره کرده و نخواسته عزت ما رو زیر سئوال ببره درست مثل معشوقی که از عاشقش یه کار کوچیک میخواد و اون واسه اینکه معشوقشو خیلی دوست داره میره و براش بزرگترین کار رو انجام میده ...

خدا خواسته که ما خودمون دنبال گناههای گوش و چشم نریم و آنها رو درک کنیم و بشناسیم اما ما چکار کردیم ....

(امر و نهی اهل بیت و خدا نشانه محبت آنهاست به ما .

خداوند به ما خطاب فرموده : یا ایها الذین آمنوا کتب علیکم الصیام و...)

یعنی خدا با ما حرف زده و آیا این افتخار بزرگی نیست که ما رو جزء بندگانی که ایمان آوردیم خطاب کرده ؟

(همین روزه را راحت می کنه !

من برای دین خدا چکار کردم ؟ )

/ 0 نظر / 12 بازدید